• Mail: info@veertienkusjes.nl

Slingers en een houten snijplank

800 600 Veertienkusjes


‘Mama, morgen mag je geen wekker zetten. Je mag pas uit bed als wij je roepen. Dan kun je nog even lekker slapen.’ Met een brede glimlach wens ik ze mooie dromen en trek ik hun deuren dicht. Ik ben benieuwd wat ze voor me in petto hebben morgen.

Ik schrik wakker van een wekker die heel ver weg afgaat. Als ik op mijn nachtkastje kijk om mijn wekker uit te doen kom ik erachter dat ook mijn telefoon nog in diepe slaap is. De buren? Ik probeer te ontdekken waar het geluid vandaan komt. Inmiddels niet meer in diepe slaap en lichtelijk geïrriteerd. Dan kom ik erachter dat het de wekker van Isa is en besef ik ineens dat het mijn verjaardag is. ‘Oh ja! Ogen dicht en slapen. Ze maken me wakker als ze klaar zijn met hun plannetje. Leuk!’. Ik draai me om en probeer weer in slaap te vallen.

Sssssttttttt!

Nog geen vijf minuten later schrik ik wakker van enorm veel kabaal. Het is alsof de hele dierentuin met een noodgang de trap af komt. Een enorme klap op de lichtschakelaar zorgt voor een schijnwerper recht in mijn gezicht. De kinderen kijken om het hoekje van mijn slaapkamer. ‘Ga maar lekker slapen mam. We roepen je straks…giecheldegiechel’. ‘Lekker slapen. Mmmm, als jullie wat zachter doen misschien?’

Het is 07.30 uur. De kinderen zijn inmiddels bijna een uur beneden. Ik hoor steeds een hoop gerommel. Stoelen die schuiven, kasten die dichtklappen en Isa die Stijn instructies geeft. Iets te luid allemaal als je het mij vraagt. En het klinkt niet alsof ze elk moment naar boven kunnen komen. Over drie kwartier moeten we toch echt op de fiets zitten. 07.35 uur. Ik begin toch echt een beetje nerveus te worden.

Mooi cadeau hè mam?

Net als ik naar beneden wil roepen hoor ik de deur naar de trap opengaan. Met z’n tweetjes drentelen ze al zingend de trap op. ‘Er is er één jarig, hoera hoera!’. Alsof ze zelf jarig zijn komen ze zenuwachtig, giechelend en vol spanning de slaapkamer binnen. Ik word overladen met kusjes en ze kunnen niet wachten met het geven van de cadeautjes. Van Stijn krijg ik een mooie kaars. Verwachtingsvol kijkt hij naar me, wachtend op de meest enthousiaste reactie die er is en die krijgt hij.

Dan krijg ik het cadeau van Isa. Ze staat duidelijk helemaal achter de keuze van het cadeau. Als ik ‘m openmaak en een rechthoekige houten snijplank in mijn handen heb, moet ik een beetje lachen. Isa weet het, ze kijkt schuldbewust maar herpakt zich en roept heel enthousiast: ‘Gaaf hè mam?’ Lachend knik ik. ‘Een prachtig cadeau Isa’.

Graag gedaan Isa

Al weken vraagt Isa of ik een rechthoekige snijplank voor haar wil kopen. ‘Mam, alle bekende vloggers hebben er ééntje waar ze hun broodjes op smeren. Ik wil dat ook’. Ik kijk naar mijn ronde houten snijplank en vraag me af wat daar mis mee is. Zonde om een nieuwe te kopen en dat doe ik dus ook niet.
Nu heb ik er één. Of moet ik zeggen: heeft Isa er één.

Ik voelde me echt jarig en ik kon me geen beter begin van mijn verjaardag bedanken.

De volgende verjaardag is in april. Dan is Isa jarig. Ik denk dat ik haar een nieuwe stofzuiger cadeau geef.




  • 2

Leave a Reply

Your email address will not be published.