• Mail: info@veertienkusjes.nl

Open dag – het is al moeilijk genoeg

800 600 Veertienkusjes

Ik kan bijna niet geloven dat het bijna zover is. Ik zie haar nog zo op haar minifiets naar de basisschool fietsen en op haar stoeltje in de kleuterklas plaatsnemen. Vanavond bezoeken we een eerste open dag…

De middelbare school

Na een kort gesprekje met de oppas stap ik op mijn fiets richting school. Het is donker in de school en alleen in de klas van Isa brand het licht. Ik ben vroeg en neem plaats achterin de klas. Langzaam druppelen ouders binnen. Veelal moeders én vaders. De juf stapt binnen en lacht om het feit dat we allemaal achterin de klas zijn gaan zitten. Macht der gewoonte waarschijnlijk. Een lerares van de middelbare school komt binnen en de informatieavond over de middelbare school kan beginnen.

Ik kan nog steeds niet geloven dat het bijna zover is. Ik zie Isa nog zo op haar fiets met zijwieltjes naar school fietsen voor haar eerste schooldag. Ongeveer de hele dag zat ze bij de juf op schoot. Nu gaat ze bijna naar de middelbare school en fiets ik niet meer iedere ochtend met haar mee.

Ik kan dit toch onmogelijk in mijn eentje beslissen

Terwijl ik wat aantekeningen maak en data opschrijf van open dagen zie ik ouders even naar elkaar knikken of juist aan een paar woorden genoeg hebben om duidelijk te maken wat ze ervan vinden. Terwijl ik dat tafereel bekijk, twijfel ik over alles. Zou dat een goeie school voor Isa zijn? Past die aanpak wel bij haar? Ik kan dit onmogelijk in mijn eentje beslissen. Na anderhalf uur fiets ik naar huis met nog meer vragen dan ik al had. Het liefste zou ik nu een wijntje inschenken en samen napraten over deze avond. Ik duik nu maar onder de douche, mijn bed in om deze avond snel achter me te laten.

Langs de weg zie ik billboards waarop de open dagen van de middelbare scholen in Alkmaar worden aangekondigd. Ik wil er niets van weten, maar besef ook wel dat ik moet. Met tegenzin klap ik thuis de laptop open en ga me verdiepen in de middelbare scholen. Aan het eind van de avond heb ik drie scholen uitgezocht die ik samen met Isa ga bezoeken. Ik zet ze in de agenda en nog geen minuut later belt Remco. Wetende hoe moeilijk het voor me moet zijn om dit alleen te doen. ‘Es, ik zie een open dag in de agenda staan. Zal ik met je meegaan?’

Vanavond was het zover. Open dag op het Jan Arentsz. Nog nooit zo snel heeft Isa haar avondeten op. Ze kan onmogelijk blijven zitten en stuitert de kamer door tot Remco thuiskomt. Hij krijgt amper de tijd om nog even te eten. We besluiten zo snel mogelijk te gaan voordat de bom barst.

“Vraag het maar aan je vader”

Er is van alles te doen en na even de kat uit de boom gekeken te hebben gaat Isa in verschillende lokalen aan de slag. Ze geniet zelfs van het maken van de sommen in het wiskundelokaal. Ik kijk mijn ogen uit. Terwijl Isa bezig is met sommen praat ik even met de lerares. Ze geeft Isa nog een leuke opgave, kijkt Remco aan en zegt: ‘En als je er niet uitkomt, kun je altijd je vader vragen…’ Ik merk dat we alledrie schrikken van die opmerking, maar het niet aan elkaar laten merken. Isa gaat gelijk aan de slag. Remco en ik kijken elkaar aan en besluiten met haar mee te lopen door het lokaal.


Bij het volgende lokaal mag Isa raden hoeveel knikkers er in een pot zitten. Remco gaat naast haar zitten en samen bedenken ze strategieën om de hoeveelheid te kunnen raden. Samen gaan ze de opgave aan. Ik bekijk het tafereel van een afstandje en voel me trots. Ook deze lerares biedt hulp en zegt tegen Isa: ‘Zullen we eens kijken of papa dit net zo goed kan uitrekenen?’ Isa knikt.

In de auto praten we nog even na met z’n drieën. Ze dachten allemaal dat jij mijn papa bent he?, zegt Isa lachend. Isa vond het grappig en ik voelde dat ze er geen moment een naar gevoel bij had.

Als ik haar thuis naar bed breng vraag ik er nog eens naar. Vond je het moeilijk dat ze dachten dat Remco je vader is? Heel nuchter antwoord ze: ‘Nee hoor, ik vond het wel grappig. Laat ze maar denken. Ik weet hoe het zit’.

Tevreden loop ik weer naar beneden. Dit keer staat het wijntje voor me klaar en praten we na over deze open dag. Wat heerlijk om dit te kunnen delen. Deze nieuwe fase is al moeilijk genoeg.




  • 2

Leave a Reply

Your email address will not be published.