• Mail: info@veertienkusjes.nl

Mapa; een mama en papa tegelijk

800 600 Veertienkusjes
Het is niet altijd makkelijk om mama en papa te zijn. Soms ook onmogelijk. Ik probeer de rol van papa zo goed mogelijk te vervullen, maar stoeien, jongens en pubertijd en het installeren van de computer zijn slechts voorbeelden van echte papa-dingen.

img_6862

Op vaderdag kwam Stijn naar me toe met een bordje waar een cracker op lag. Ik kreeg die van ‘m omdat hij mij ook een beetje een papa vond. Isa had er een mooie naam voor bedacht: een mapa. Sindsdien ben ik niet mama, maar mapa.

Van plank ophangen tot het opnieuw installeren van de computer

Ik probeer zoveel mogelijk de rol van Dennis over te nemen. Kinderen hebben gewoon een moeder én een vader nodig.

Ik pak de boormachine als er een plankje opgehangen moet worden en ik moet zeggen dat me dat wel goed afgaat. Dennis en ik waren samen wel een goed klusteam. In mijn eentje breng ik het er ook wel aardig vanaf. Er hangen geen plankjes scheef en op hier een daar een gaatje teveel geboord is alles nog heel.

Als de computer kuren heeft, ga ik er een avond voor zitten. Ik google wat en lees ervaringen van anderen. Ik download programma’s, installeer virusscanners en na een avond stoeien op de computer heb ik een soepel werkend apparaat.
Dit klinkt alsof het me makkelijk af gaat, maar hard vloekend en tierend zit ik achter de pc omdat ik boos ben dat ik dit moet doen.

Ik ga regelmatig met de kinderen stoeien. Na het eten hollen we de trap op en gooi ik de kinderen op het bed. Ze zitten bovenop me en stompen me in mijn buik en schieten af en toe door naar mijn gezicht. Van een afstand duiken ze op me en dat gaat niet altijd zonder slag of stoot. Ik hou niet van stoeien. Stoeien doet pijn en is echt iets voor mannen. Na een paar minuten las ik dan ook meestal een time out in of ik verzin een smoes als ‘ik moet nog even een rekening betalen’ en bekijk dan mijn pijnlijke armen en buik. Stoeien is een mannending.

Dit had Dennis vele malen beter gedaan

Isa heeft wat moeite met rekenen. ‘Goed oefenen’, zegt juf bij elk tien-minuten-gesprek. Vol goede bedoelingen begin ik met Isa om te oefenen thuis. Op een rustige plek in huis gaan we samen zitten en oefenen we de tafels. Na drie vragen belanden we meestal in een hevige discussie. Ik vraag het verkeerd, ik praat teveel als een juf en ik ben vooral heel erg stom dat ik tafel met haar oefen. Ook dit is echt niets voor mij. We lijken teveel op elkaar en Dennis had dit vele malen beter gedaan.

De moeten even over mij kunnen klagen bij papa

Isa is in april een tiener geworden. Ze heeft veel vragen over het zijn van puber en alles wat daarbij hoort. De verandering van haar lichaam en vooral wat haar allemaal te wachten staat. Ik kan haar geruststellen en haar zo goed mogelijk voorbereiden op de veranderingen.
Stijn is zeven jaar. Hij heeft nog geen vragen, maar die gaan ongetwijfeld komen. Vragen die ik niet kan beantwoorden omdat ik geen man ben.

Mijn kinderen hebben een vader nodig waar ze even bij terecht kunnen om over mij te klagen als ik ze straf geef waar ze het niet mee eens zijn.

img_6222

Kortom, ik kan mijn rol als mapa zo goed mogelijk vervullen, maar de rol van vader zal ik nooit op me kunnen nemen. En dat doet me vreselijk veel verdriet. De kinderen verdienen een vader. Ze moeten hun hele leven leren omgaan met het gemis. Die momenten zijn er nu al zoveel en ik weet dat er nog veel meer momenten gaan komen. Hun eerste vriendje of vriendinnetje, studiekeuze, verliefdheid, ruzies, trouwen, kinderen krijgen, eerste baan en zo zullen er nog heel veel dingen voorbij komen waar ze hun vader bij nodig hebben.

Stijn komt thuis met zijn fiets en een gebroken fietsketting in zijn handen. ‘Mijn ketting is gebroken’, zegt hij verdrietig. Ik los het op zoals zijn papa dat zou doen….. Ik pak de telefoon en bel de fietsreparateur. Volgende week kan hij weer fietsen.




  • 0

Leave a Reply

Your email address will not be published.