• Mail: info@veertienkusjes.nl

Loslaten – toen en nu

800 600 Veertienkusjes

Het ieniemieniefietsje tussen al die grote fietsen

Vandaag is het zover. De eerste schooldag van Isa. We staan extra vroeg op. De wekker hoeven we niet te zetten, want Isa voelt duidelijk al het nodige van de spanning voor vandaag. Ruim een half uur voordat het tijd is staat ze in de gang te drentelen. Veel te vroeg besluiten we dan maar rustig richting school te lopen, want thuis is ze niet meer te houden.

Terwijl ik achter de kinderwagen loop, loopt Dennis in een drafje naast Isa die op haar nieuwe mini-fiets over de stoep slingert.


We parkeren haar fiets in het fietsenrek tussen de grote fietsen van kinderen die minimaal al in groep 5 zitten. We kijken op een afstandje nog even lachend naar dat ieniemieniefietsje tussen al die grote fietsen.

Mini-muis

Huppelend steekt ze het schoolplein over. Daarna is het over met de uitbundigheid. Ze verstopt zich zowat in de jas van Dennis als we haar de klas in brengen. Zo verlegen maken we haar maar zelden mee.

Dan komen toch die tranen. Juf Gerda neemt haar van ons over en met kleine stapjes naar achteren verplaatsen wij ons richting de deur. We kijken nog een paar keer om het hoekje en zien Isa stilletjes genietend naast de juf zitten. Ze heeft mini-muis op schoot gekregen. De knuffel van juf Annemiek, de mascotte van de klas, die kinderen weer laat lachen als ze verdrietig zijn. De kinderen rappen over mini-muis en Isa begint te lachen.

“ik ben mini, mini-muis, ik voel me hier al helemaal thuis…”

De inschrijving

Vandaag een soortgelijke situatie alleen is Isa 8 jaar ouder en heeft ze haar tranen achterwege gelaten.

Na het eten vertrekken we op de fiets naar het CSG Jan Arentz met het definitieve advies van De Cocon in de fietsmand. We gaan inschrijven voor de middelbare school.
Isa fietst als een malle over het fietspad richting de school en ik kan haar met moeite bijhouden. Al fietsend kletst ze de oren van mijn kop. Gezellig hoor, dat wel.

Ze is duidelijk wat nerveus. En terecht. Het is ook niet niets. Een hele nieuwe fase en een hele verandering. En laat ze met dat laatste nou altijd een beetje moeite hebben.

Toch wel een beetje spannend

De transformatie start al als we het schoolplein op fietsen. Ze gaat recht op zitten en zelfverzekerd loopt ze de school binnen. Eenmaal binnen wordt ze stiller en gaat dichter tegen me aan staan. Toch wel heel spannend dit.

Het ijs is snel gebroken als een juf een vragenlijst met Isa doorneemt. Terwijl ik een ander formulier invul kijk ik af en toe met een schuin oog naar Isa. Ze wordt zo groot, zo volwassen ook! Het gaat nu wel heel hard hoor.

We leveren de formulieren in en vanaf dat moment staat Isa ingeschreven op de middelbare school en gaat het grote loslaten na de vakantie dan toch echt beginnen.

Een kus in de klas

Blij verlaat Isa de school. Ze heeft er zin in. Ik moet toch even slikken. Naast het feit dat het een nieuwe fase is en een mijlpaal mis ik Dennis bij dit moment. We hadden hier gewoon samen als trotse ouders moeten staan. Dan had ik met hem kunnen delen dat ik zo trots op ‘onze kleine meid’ ben.

Nog een paar maanden. Ik ga er daarom nu nog even maximaal van genieten. Morgen breng ik de kinderen naar school, de klas in en Isa geef ik gewoon nog even een kus midden in de klas terwijl haar klasgenoten om haar heen staan. Nu kan het nog… of ze nu wil of niet!




  • 5

Leave a Reply

Your email address will not be published.