• Mail: info@veertienkusjes.nl

Mijn eerste halve marathon

800 800 Veertienkusjes

De auto zat helemaal vol toen ik op het laatste moment bedacht dat ook mijn hardloopspullen nog mee moesten. Ik moest en zou in Frankrijk om de dag gaan hardlopen. Ik had de Damloop en de halve marathon in het vooruitzicht.

Geen puf

De eerste paar dagen kwam het er niet van. Althans, er was steeds wel een reden om het niet te doen. Uiteindelijk ging ik ervoor. Hardloopschoenen aan en de steile heuvels op, dichtbegroeide weggetjes, verlaten bospaden en na 6 kilometer weer terug te keren op de camping. Ik wist weer hoe lekker het was om te lopen. Zeker na alle stress en ruzies op de camping. Even mijn hoofd legen. Toch bleef het bij die keer in de vakantie. Mijn knie deed zeer van het omhoog lopen op de camping en ik had er gewoon geen puf voor.

Thuis lukte het me ook niet om het op te pakken. Ik zat duidelijk niet in mijn goeie flow. Totdat het startbewijs van de Damloop op mijn deurmat viel. Nog twee weken te gaan. Voor de vakantie was ik zo lekker bezig met lopen. Dit zou ik toch niet laten gebeuren?

Hup, in de benen!

De volgende dag besloot ik mijn schoenen weer aan te trekken. Hup, in de benen. Een rondje van 8 km ging met moeite, maar ik liet me er niet door weerhouden om twee dagen later weer te gaan. Nog een keer 8 kilometer. Deze keer ging het al stukken beter. Het weekend kwam eraan en ik moest minimaal 14 kilometer lopen van mezelf om zeker te zijn dat ik de damloop zou halen. Het lukte! De laatste twee zou ik wel op karakter lopen.

De damloop ging goed en ik had de smaak weer te pakken. Terwijl ik na de breuk met Remco alle reden had om niet te gaan, te gaan zitten huilen op de bank en de deur niet uit te komen, besloot ik juist het tegenovergestelde te doen. Ik ging hardlopen. Om de dag. Ik liep naar Bergen, Schoorl en voor ik het wist liep ik 12 kilometer, 17 kilometer, 19 kilometer en vorige week zelfs 21,5 kilometer.

Mijn eerste halve marathon

Zondag, 15 oktober, verscheen ik aan de start van de halve marathon. Hoewel ik een week eerder 21,5 kilometer had gelopen was ik toch bang dat ik het niet zou halen. Het was warm. Vreselijk warm. Door de drukte op het station en rondom het startvak lukte het me maar net om op tijd in het startvak te komen. Daar stond ik aan de start met al een hartslag van 110 zonder dat ik een meter had gerend.

Met tranen over de finish

Het was zwaar! Na 10 kilometer voelde ik lood in mijn benen en mijn hoofd stond op ontploffen zo heet had ik het. Gelukkig waren er genoeg drinkpunten en kon ik regelmatig een natte spons in mijn nek gooien. Hoe verder ik kwam, hoe meer mensen ik zag lopen. Ik moest door! Als ik zou gaan lopen was het klaar. Eindelijk: het Vondelpark. Nu kon het niet lang meer duren. Ik zette de Spotifylijst aan die mijn vriendin voor me had gemaakt. Een heerlijk uptempo nummer gaf me weer die boost die ik nodig had. Gelijk daarna kwam het nummer van Edsilia Rombley ‘de liefde van je vrienden’. Tranen! Mijn beste vriendin, ze zou er staan bij de finish. Ik moest door! Nog een tandje bij!

Eindelijk kwam ik aan bij het Olympisch stadion. Terwijl ik naar binnen liep startte het nummer ‘Damn those eyes’ van Kane. Dit moest zo wezen. Huilend kwam ik de finish over. Dennis zou zo trots op me zijn geweest! Hij heeft me zolang aangemoedigd om te blijven lopen. Deze was voor hem! Dennis, ik heb het gedaan. Ik heb mijn eerste halve marathon gelopen! En ik ga door! Volgend jaar een hele marathon?

 




  • 3
1 comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.