• Mail: info@veertienkusjes.nl

Brief aan Dennis

800 536 Veertienkusjes

Lieve Dennis,

Vandaag is het 5 jaar geleden. 09.03 uur. Ik weet het nog als de dag van gisteren. Je lag te slapen en ik voelde dat de tijd was gekomen. Instinctief ben ik naast je gaan liggen met mijn hoofd op je borst. Ik voelde dat het goed was. Er was rust, liefde en vertrouwen. Ineens voelde ik je hartslag niet meer en mijn adem stokte. Je laatste adem blies je daarna uit en toen was het stil. Voor altijd stil….

Nooit geweten dat die stilte vanaf dat moment nog altijd zo’n pijn doet. Tot op de dag van vandaag.

We hebben de eerste dagen veel tijd met je doorgebracht. We hebben je huid ingesmeerd en we hebben je nog miljoenen kusjes gegeven. De kusjes van Isa waren ontelbaar. Ze was continue bij je. Het gekke is, ze vonden het helemaal niet eng of gek. Regelmatig raakten ze je koude lichaam aan en gingen dan weer verder met spelen naast je.

Het gaf mij kracht om alles tot in de puntjes voor je begrafenis te regelen. Best goed gelukt toch?

Na de begrafenis kwam ik thuis en was het stil, leeg…. Zelfs op de plek waar jouw bed lag stond de stoel weer alsof er niets was gebeurd. Ik heb nooit meer goed kunnen wennen aan die stilte. Ik mis nog altijd je getik op je laptop als je naast me op de bank zat of het gevloek als je spelletje Fifa niet ging zoals je dat wilde.

Ik heb je gevoeld Dennis. Je kwam nog regelmatig even op bezoek. Had ik toch gelijk he? 😉
Ze zeggen dat je iemands aanwezigheid niet meer voelt als diegene klaar is om verder te gaan. Ik hoop dat dat zo is en je rust hebt gevonden. Dat je nu vanaf een afstandje meekijkt en trots op ons bent.

Het eerste jaar ben ik in een trein gestapt en heb ik alles aangegrepen om maar niet stil te hoeven staan bij het gemist. Want, dat gemis is zo zwaar. Af en toe liet ik het een beetje toe en lag ik als een baby te huilen om daarna weer sterk te zijn voor de kinderen. Je bent zo’n bijzonder mens en ik besef nu des te meer hoe veel jij voor ons hebt betekent.

Je zou zo trots zijn op je dochter, Dennis. Ze heeft zo hard gewerkt om het verlies een plekje te geven. Ze was boos, verdrietig en ook voor haar was het onmogelijk dit enorme verlies een plekje te geven. Nu kan ze weer lachen en geniet ze van haar leventje. Ze mist je nog dagelijks. Regelmatig voor het slapen kijk ik even om het hoekje en zie ik jouw foto naast haar in bed. Dat doet pijn. Ze mist je enorm. Ze werkt hard op school, heeft leuke vriendinnen en is mijn grote steun en toeverlaat. Ze is een gevoelig meisje en ze is zo mooi!

Stijn lijkt heel erg op jou. Hij is zo lief. Hij is ontzettend trouw aan zijn vriendjes en weet heel goed wat hij wil. Hij heeft weinig herinneringen aan je, maar mist je wel heel erg. Hij wil met je stoeien, klussen en echte mannendingen doen. Hij is heel technisch ingesteld en als hij iets van lego in elkaar zet en geconcentreerd naar de tekening kijkt, dan zie ik jou. Gelukkig heeft hij mensen om zich heen die echte jongensdingen met hem doen. En hij heeft toch lange benen joh! Hij speelt sinds kort spelletjes op de Playstation. Wat zul je geschrokken zijn dat ik de Xbox de deur uit heb gedaan, maar hopelijk zie je ook wel dat de Playstation veel gaver is. Hij heeft Fifa gespeeld bij een vriendje. Zou jij net zo goed worden?
Oh, en Stijn zit op voetbal. Hoe leuk is dat! Hij heeft een sterk hart. We hebben de juiste beslissingen in het LUMC genomen samen Den!

Ik heb domme dingen gedaan en je zult vaak je handen voor je gezicht hebben geslagen en gedacht hebben: ‘Es, waar ben je mee bezig’. Er zijn mensen die me verdrietig hebben gemaakt, maar ik kom steeds beter voor mezelf op. Ik hou jouw woorden in mijn achterhoofd.

Naast mijn verdriet geniet ik ook heel erg. Ik ga vaak op vakantie. Met de kinderen, maar ook zonder. Die reis naar New York ga ik ook nog maken hoor! En wat skiën betreft. Ik ski op jouw ski’s. Ik ski je er nu uit! Wat had ik die wedstrijd nog graag met je gedaan.

Mijn Windowsphone heb ik de deur uit gedaan. Ik heb nu een iPhone. I know! Ik weet hoe je denkt over Apple. Ik zie je je handen voor je ogen slaan. Het wordt nog erger, want ik heb ook zelfs een macbook en iMac gekocht. En Isa heeft een iPhone.
Hou je vast…. mijn slaapkamer is roze!

Ik ben een boek aan het schrijven. Ons verhaal is te mooi en bijzonder om niet te delen. Helaas geen boek met happy end, want jij bent er niet meer.

Dennis, ik hou van je. We will meet again.

XXX
Esther

 




  • 3
3 comments

Leave a Reply

Your email address will not be published.