• Mail: info@veertienkusjes.nl

Bloemen houden van mensen en ik hou nu ook van bloemen. Zalmroze rozen!

800 600 Veertienkusjes


“Den, ik weet dat je niet gelooft in een leven na de dood. Daarvoor ben je te nuchter en ben je het type: ‘eerst zien, dan geloven’. Wanneer er meer is na de dood, wil je het me dan alsjeblieft laten weten?”

“Es, je weet dat ik niet geloof in een leven na de dood. Mocht ik het mis hebben, zal ik er alles aan doen om het je te laten weten en in contact met je te komen.”

De moeilijkste woorden

De deksel van de kist ligt in het midden van de woonkamer. De kinderen hebben er prachtige dingen op geschilderd en er staan mooie spreuken op. Ik draai de deksel om en pak een zwarte markeerstift. Aan de binnenkant van het deksel begin ik aan de moeilijkste woorden die ik ooit heb geschreven. Een laatste brief aan Dennis. Eén van mijn laatste zinnen is:

“Den, ik weet dat je niet gelooft in een leven na de dood. Daarvoor ben je te nuchter en ben je het type: ‘eerst zien, dan geloven’. Wanneer er meer is na de dood, wil je het me dan alsjeblieft laten weten?”

Ik leg mijn stift weg, geef Dennis nog een laatste kus op zijn koude wang en sluit de kist. Het is tijd, het moet…
Een paar weken na het overlijden open ik de brief die Dennis me heeft achtergelaten. Eén van de laatste zinnen schrijft hij mij ook over het leven naar de dood.

Naar een medium

Vandaag is het zover. Ik ga naar een medium. Ik wilde dit al heel lang, maar durfde steeds niet. En dan was er ook nog het opstakel: naar wie? Een goede vriend was vorige maand bij haar geweest en na zijn enthousiaste verhaal besloot ik een afspraak te maken.

Wat moest ik verwachten? Waar moest ik zenuwachtig voor zijn? Met een vest en de bril van Dennis zat ik in de auto. Totaal geen zenuwen, maar vooral heel veel zin in. Die kalmte was compleet verdwenen toen ik de auto parkeerde. Bam! Zelfs mijn vingers trilden.

Zalmroze rozen

Ruim anderhalf uur later liep ik de deur uit. Rode betraande ogen, maar met een enorme glimlach op mijn gezicht. Hij had zich aan zijn woord gehouden en me laten zien dat het waar is. Dat er meer is na de dood. En hoe! Wauw! Op naar de bloemenwinkel voor een hele grote bos zalmroze rozen……van Dennis.

‘Hou je van rozen?’, vraagt ze. ‘Euh, nee’, een beetje voorzichtig vertel ik haar dat ik eigenlijk helemaal niet zo van bloemen hou. Mijn moeder daarentegen houdt heel erg van rozen. Misschien heeft het met mijn moeder te maken? Nee en weg is het. Na een kwartier komt ze toch weer terug op die rozen. Heel duidelijk en helder komt door dat ze toch echt voor mij zijn. Een hele grote bos rozen wil Dennis me geven om me te bedanken. Geen rode, geen witte, maar zalmroze rozen. Hij herhaalt nog een keer dat het om zalmroze rozen gaat. Ik moet een beetje lachen.

Ik hou helemaal niet van bloemen

Dennis was niet iemand die elke week met bloemen thuiskwam. Gelukkig maar, want ik hou gewoon niet zo van bloemen. Als hij bloemen meenam dan waren het altijd zalmroze rozen. Ik had blijkbaar een keer enthousiast gereageerd en hij heeft altijd gedacht dat ik gek ben op zalmroze rozen. Eigenlijk vond ik ze altijd spuuglelijk. De kleur vloekte bij de rest van de inrichting, maar blij met de moeite die hij voor me deed zette ik ze altijd midden op tafel en haalde ze pas weg als ze waren uitgebloeid. En die krengen stonden toch altijd lang!!!

Ik starte de auto en reed naar de eerste bloemenwinkel die ik tegenkwam. Recht op mijn doel af. Zalmroze rozen. Een hele emmer vol met bossen zalmroze rozen. ‘Doe ze maar allemaal!’ Ik heb nog een extra rondje in het winkelcentrum gemaakt met de grote bos rozen in mijn armen. ‘Ja, kijk maar goed… Deze heb ik Dennis gehad! Wat zijn ze mooi he?’

Ik geloof dat ik van bloemen hou

Weet je hoe mooi zalmroze rozen staan bij een groengrijze muur? Ik geloof dat ik van bloemen hou. Zalmroze rozen vooral. De rest van de avond staar ik met trots naar mijn mooie bos rozen van Dennis. Gekregen van Dennis! Wauw!

 




  • 3

Leave a Reply

Your email address will not be published.