• Mail: info@veertienkusjes.nl

Weer terug in de werkelijkheid

800 800 Veertienkusjes
einde vakantie
Ik had echt niet teveel zomerjurkjes

Drie weken vakantie zitten er weer op. Ik kijk nog even naar mijn tent voordat ik ‘m inpak. Wat een gaaf ding is het toch! De verkoper had niets teveel gezegd over hoe makkelijk ik ‘m alleen kon opzetten en afbreken. Binnen 20 minuten zat de tent weer in de tas. Nu moest ik alleen nog in de auto zien te krijgen en om de een of andere reden lijkt het op de terugweg toch allemaal minder goed te passen. Ik had toch echt niets gekocht en zelfs wat dingen laten staan. Terwijl ik de auto weer opnieuw inpak en mijn niet gedragen zomerjurkjes tussen de stoelen probeer te proppen zit de overbuurman alles van een afstandje eens te bekijken. Een man en ik weet wat hij denkt…. Maar, nee! Ik had echt niet teveel zomerjurkjes mee! Echt niet! Ok, ik heb er drie niet gedragen, maar dat komt omdat… Nou, dat komt omdat…. euh…. Damn, ik wilde ze gewoon graag mee voor de zekerheid! Even ben ik blij dat we slechts met z’n drieën zijn en ik geen uitleg verschuldigd ben over die drie niet gedragen zomerjurkjes. Nog voordat iemand iets zegt prop ik ze tussen de stoelen.

Hier kwam ik echt tot rust

Met tranen in mijn ogen verlaat ik de camping. De kinderen hebben daar minder last van. Ze hebben weer zin om naar huis te gaan. Ze missen hun huis, bed, oma, vriendjes en vriendinnetjes en de pindakaas!! Die is thuis het lekkerste!
Ik niet. Thuis is alles weer zo snel gewoon. Hier kwam ik écht tot rust. En rust maakt je sterker. Geen herinneringen, alleen maar mooie nieuwe herinneringen gemaakt. Natuurlijk draagt het mooie weer daar ook aan bij! Ondanks het zien van al die vaders die met hun kinderen stoeien in het zwembad is de confrontatie op de camping vele malen minder dan thuis.

Eerst een sterke bak koffie

Na drie weken moet ik er dan toch aan geloven en rijd ik met tegenzin de camping af. Ik kijk nog even in mijn spiegel naar het buitenterras en het zwembad…. Ok, tijd om het volgende avontuur aan te gaan. 1100 kilometer terug naar huis. De kinderen zitten lekker en hebben alles binnen handbereik. De eerste twee uur gaan vreselijk moeizaam. Ik voel mijn ogen zwaar worden en baal hier enorm van! Hoewel ik rekening hield met een overnachting zag ik het stiekem toch wel als een uitdaging om in één keer naar huis te rijden. Dat ging me zeker niet lukken als ik nu al zware ogen had. Ik besloot maar eens een sterke bak koffie te halen.

De koffie deed wonderen en ik ging als een speer. Het was rustig op de weg en binnen no-time zaten we bij Parijs. Vanaf dat moment wist ik dat ik diezelfde avond thuis zou slapen. Ik voelde me alleen maar sterker worden. Ik ging dit gewoon helemaal alleen in één dag redden! Diezelfde avond stond ik onder mijn eigen douche en sliep ik in mijn eigen bed. Toch ook wel weer lekker.

Overal lag wat!

De volgende ochtend begon het hele circus weer. De auto moest uitgepakt worden, wassen gedraaid, alles moest weer een plekje krijgen. Ik bracht alle was naar boven en de wasmachine stond gelijk op volle toeren te draaien. Toen ik beneden kwam, zakte de moed me in de schoenen. Was ik juist zo lekker bezig met opruimen, hadden de kinderen juist besloten in dezelfde modus door te gaan als voor de vakantie en over lag wat! Er stond een bord met een half broodje op de bank, de lego lag verspreid over de grond, de wc-deur stond open en het licht stond aan. Om het hele circus compleet te maken stond de televisie aan op de meeste irritante nagesynchroniseerde kinderserie en luisterde Stijn op zijn iPad naar Kinderen voor Kinderen. Zonder koptelefoon!!!!

overal lag wat

En daar kwamen weer die tranen…

Ik plofte neer op de bank en daar kwamen weer de eerste tranen. Wat zou ik nu graag iemand om me heen hebben die samen met mij alles op orde brengt. Nu moest ik alles alleen doen. Alles!!! In één keer was ik dat relaxte gevoel van de vakantie kwijt.

Ik veegde mijn tranen weg, pakte de nog niet gewassen handdoeken en stapte met de kinderen op de fiets om nog even van de zon te genieten. Nog even weg van die confrontatie.

Fiets

  • 1

Laat een reactie achter

Je email zal niet worden gepubliceerd