• Mail: info@veertienkusjes.nl

Vakantie zonder stress

800 600 Veertienkusjes

Ik had me voorgenomen, geen vakantie stress dit jaar. Ruim op tijd beginnen en zoveel moest er toch niet gebeuren? Toch nam ik me dit ieder jaar voor en ging ik steevast de avond voor vertrek veel te laat en helemaal uitgeput naar boven. Dat moest anders!

Ik belde mijn beste vriendin en samen maakten we een lijst met spullen die mee moesten. Zij als raskampeerder had daar een geweldig foefje voor. ‘Je komt aan op de camping. Wat doe je als eerste en wat heb je daarvoor nodig? Dan gaan we koken. Wat heb je nodig?’ In no-time was ons (twee vliegen in 1 klap) lijstje klaar. Inclusief vakantiegevoel en enorme zin om te vertrekken. Daar moest dan ook alvast even op geproost worden. Tot nu toe geen stress.

“Vakantiegevoel!”

De laatste werkdagen braken aan en ook op mijn werk had ik alles redelijk op orde en kon ik rustig vertrekken. Ik had zelfs nog tijd om mijn mailbox helemaal bij te werken.

De stress was enorm ver te zoeken. Dit ging echt de goeie kant op!

Ik had de wekker extra vroeg gezet. De kinderen moesten nog twee dagen naar school en natuurlijk moest er voor de vakantie ook nog even getrakteerd worden. Stijn is midden in de zomer jarig en vorig jaar dacht ik het trakteren stilletjes te kunnen overslaan. Dat werd me uiteindelijk niet in dank afgenomen en hielp Stijn mij meerdere malen herinneren. Dus moest er voor de vakantie ook nog even getrakteerd worden. En dat betekent stress! Hoe makkelijk de traktaties ook zijn…je hebt er toch weer meer werk van dan gepland.

De sfeer sloeg om

Stress en een hooggevoelig meisje in huis zijn geen goede combinatie. En vanaf dat moment sloeg de sfeer om. De rust was ver te zoeken. Er werd gerend, gesnauwd en tijd om even rustig te zitten samen was er niet meer. Er was stress! Vakantiestress!

Ik was boos! Boos op de situatie. Ik had het me weer laten overkomen. En op dat moment was alles teveel. Ik wil die mannendingen niet doen! Ik wil gewoon inpakken en mijn huis op orde maken. En dan de kinderen de hele tijd om me heen. Zo schiet ik toch niet op!

Tranen in mijn ogen

Pling….een whatsapp bericht kwam binnen. Ilonka: ‘Ik hoorde van Stijn dat jullie over een paar dagen op vakantie gaan. Als Stijn hier nou eens een nachtje komt logeren, dan kun jij inpakken’. Tranen schoten in mijn ogen. Dat bericht kwam echt op het juiste moment. En toch durfde ik het niet te accepteren. Hulp aanvaarden is nog zo moeilijk. Op de automatische piloot stuurde ik: ‘het gaat wel goed hoor. Zoveel hoef ik niet meer te doen’. Toen ik het verstuurde kon ik mezelf wel voor mijn kop slaan. Al snel volgde een tweede bericht van Ilonka: ‘Heerlijk toch, dan kun je nog even relaxen met een boekje in de tuin’. Ze had gelijk. Ik mocht dit aannemen.


Mijn moeder kwam niet snel daarna met eenzelfde bericht en Isa kon ik bij haar brengen. Ik had twee dagen de tijd om alles in orde te maken.

Ik gooide de stress de deur uit en ging op mijn gemak de laatste inkopen doen, inpakken, schoonmaken en zelfs een kopje koffie drinken in de zon. Mijn vakantie was begonnen!

Bedankt Ilonka, Trudi en mam!




  • 1

Laat een reactie achter

Je email zal niet worden gepubliceerd