• Mail: info@veertienkusjes.nl

Slaap lekker oma

800 600 Veertienkusjes

Ik neem plaats op het krukje naast haar bed en pak haar hand vast die wat koud aanvoelt. Haar gezicht is lekker warm voel ik als ik over haar wang wrijf. Mijn moeder zit op haar bed en hoewel oma ver weg lijkt te zijn zegt mijn moeder allemaal lieve dingen tegen haar. Toch krijgt oma alles mee en als mijn moeder opstaat om koffie te pakken, tilt ze haar hoofd op. Ze kijkt mijn moeder vragend aan en als ze haar vertelt dat ze niet weggaat en zo weer bij haar komt zitten, zakt ze weer weg.

Oma is een ijzersterke vrouw

Haar hartslag is heel onregelmatig en ook haar ademhaling is niet meer zoals het moet zijn. De afgelopen weken hebben we steeds gedacht dat ze zou inslapen, maar ze bleek een ijzersterke vrouw te zijn en krabbelde steeds weer overeind. Nu is het einde echt nabij. Eten lukt haar niet meer en het doorslikken van de medicijnen gaat ook niet meer.

Tranen

Terwijl mijn moeder tegen haar praat kijk ik gespannen naar haar ademhaling en zie ik haar hartslag door haar pyjama heen. Af en toe stopt ze met ademen waarna ze weer diep inademt. Ineens word ik overvallen door mijn tranen. In mijn gedachte ga ik terug naar 13 september 2012. Ik zat op het randje van het bed van Dennis en keek naar zijn ademhaling precies zoals ik dat nu deed. Je voelt gewoon dat het gaat komen en ik durfde niet op te kijken omdat ik bang was dat het ongemerkt zou gebeuren.

Slaap lekker oma

Ik keek op mijn horloge en wist dat het tijd was om te gaan. De kinderen zaten al een tijdje op me te wachten en we zouden nog naar een verjaardag gaan. Toch voelde het niet goed om te gaan. Oma was onrustig en leek niet helemaal comfortabel te zijn. Mijn moeder voelde het ook en door goed overleg en daadkrachtig optreden van de verpleging werd nog voor de nacht palliatieve sedatie ingezet. Slaap lekker oma, zei ik zacht toen ik de deur uitliep.

Leeftijd speelt geen rol

Oma was vrijdag 90 jaar oud geworden, we hadden allemaal afscheid van haar kunnen nemen en het was goed. Zo voelde het ook toen ik het pand verliet. Toch reed ik naar huis met een brok in mijn keel. Halverwege de rit kwamen de tranen die ik moest verstoppen omdat de kinderen bij me in de auto zaten. Ik voelde me ontzettend verdrietig en herbeleefde alles weer opnieuw. Ik zag Dennis zo voor me liggen. Ons afscheid voor de sedatie die werd ingezet en het moment dat ik zijn laatste hartslag voelde. Leeftijd speelt geen rol. Ik hield van mijn oma.

Zondagmiddag belde mijn moeder. β€˜Es, oma is vanmiddag rustig ingeslapen’.




  • 3

Laat een reactie achter

Je email zal niet worden gepubliceerd