• Mail: info@veertienkusjes.nl

Skiën – een wauw-momentje op 2000 meter hoogte

600 800 Veertienkusjes

Boven op de berg kwam het ineens keihard binnen. Nooit had ik dit durven dromen en nu stond ik daar met betraande ogen.

Ze willen alleen maar skiën

Langzaam schuift de skilift naar boven. Er ligt een vers laagje sneeuw op de bomen en ook op het bevroren beekje onder ons ligt een laagje sneeuw. De sneeuw dempt het geluid en ik hoor alleen het geluid van de lift die over de steunpalen gaat. De felle zon schijnt in de sneeuw en de glinstering verblind ons. Terwijl we om ons heen kijken naar die prachtige besneeuwde toppen naderen we het liftstation.

Het is over met de stilte. Om ons heen wemelt het van de mensen die nog even hun bindingen vastmaken of de ski’s uitdoen om nog even een mooie foto van het uitzicht te maken. De kinderen zijn allang niet meer onder de indruk van het uitzicht en al het moois om hun heen. Ze willen skiën! Zo hard mogelijk die berg af.

Ik kan mijn grote passie met ze delen

Net op het moment dat we aan de afdaling willen beginnen komt het keihard binnen. Ik kijk naast me en daar staan mijn beide kinderen op ski’s. Mijn kinderen kunnen skiën en ik sta op meer dan 2000 meter hoogte met beide kinderen klaar om af te dalen naar het dal. Mijn grote passie kan ik met ze delen en na zoveel jaar lessen in Nederland en skiklasjes in Oostenrijk staan ze allebei naast me klaar om samen af te dalen. Ik veeg mijn beginnende tranen weg en roep 1…2….GO! Nog geen vijf meter verder komen ze me met een noodgang voorbij en moet ik een tandje bijzetten om ze bij te houden.


De kinderen zijn groot geworden in de Oostenrijkse sneeuw. We sloegen geen jaar over. Mijn dikke  7 maanden zwangere buik weerhield me zelfs niet om mee te gaan. Ik zat onderaan de piste in het zonnetje om Dennis te zien afdalen. Isa werd geboren en de wintersportvakantie was weer geboekt. Dit keer gingen er heel wat shirtjes en broeken minder mee en lag de auto vol met luiers, een kinderbedje en een kinderwagen. Skiën deden we om en om.

Knellende skischoenen en loeizware ski’s

Stijn werd geboren en Isa ging op les. Drie jaar, ze kon net lopen en daar stond ze op die kleine skietjes. Ze had meer oog voor de sneeuw en het maken van sneeuwballen dan het skiën in een pizzapunt. Spelenderwijs leerde ze dat eerste jaar de beginselen van het skiën.

Terwijl de één de kinderwagen door de zware sneeuw voortduwde, de ander drie paar ski’s en een berg stokken probeerde te vervoeren en we Isa allebei zover probeerden te krijgen om door te lopen op die onmogelijk lekker zittende skischoenen, spraken we regelmatig over de toekomst. ‘Es, moet je voorstellen als we een paar jaar verder zijn. Dan gaan we gewoon met z’n vieren de lift in en skiën de kids ons eruit!’ We konden niet wachten.

Yeah!!!!!

Dennis overleed en de winter kwam er weer aan. Ik was vastbesloten weer naar Oostenrijk te gaan. Ik ging dit doorzetten. Onze toekomstdroom waarmaken. Beide kinderen gingen in Nederland op les en in Oostenrijk gingen ze allebei in een skiklasje.

En daar sta ik… Op 2000 meter hoogte met beide kinderen aan mijn zijde. Bijna zoals we hadden voorspeld. Een traan biggelt over mijn wangen. Dennis had apetrots geweest en had met een grote glimlach de afdaling met ze gemaakt. Ik veeg mijn tranen weg en het verdriet maakt plaats voor trots. Op de kinderen en mijzelf. Dit hebben we toch mooi geflikt met elkaar! Kippenvel verschijnt op mijn armen als ik naar ze kijk. Als we met een noodgang de laatste afdaling maken ontsnapt er een vreugdekreet. Yeah!!!!




  • 3
2 reacties

Laat een reactie achter

Je email zal niet worden gepubliceerd