• Mail: info@veertienkusjes.nl

Sinterklaas…kerst…ik heb er weer zin in!

600 800 Veertienkusjes
Sinterklaas, Kerst, Oud en Nieuw… Zit ik een paar weken geleden nog op een terras in de zon, komt nu Sinterklaas weer in het land. Het gaat altijd veel te snel. Dit jaar heb ik er weer zin in. Dat was een paar jaar geleden wel anders….

img_4465

Het lijkt altijd wel alsof de zomer ineens omslaat in de winter. Zonder waarschuwing, geen overgang. BAM!!! Vroeg donker, ijs op de ramen en stil in de straat. Een paar weken geleden liep ik nog zonder jas op straat en zat ik op vrijdagmiddag nog op het terras in de zon aan de koffie. Nu moet die dikke winterjas weer aan en waai ik bijna van de fiets af als ik de kinderen naar school breng.

Het sparen is weer niet gelukt!

Het lijkt ook altijd ineens weer tijd voor de lampionnen, Sinterklaas en Kerst. Net als ik me bedenk dat ik dit jaar maar eens van tevoren moet sparen voor die dure maanden is het alweer zover. De 5 december inkopen wil ik ook elk jaar al in de zomer doen. Een stuk relaxter en goedkoper. Weer niet gelukt en omdat het sparen ook niet is gelukt moet ik de inkopen weer in het laatste veel te drukke en stressvolle weekend doen.

De Sinterklaasintocht kijken we met veel chocolade en pepernoten

Die donkere maanden hebben natuurlijk niet alleen nadelen. We trekken al vroeg in de avond de gordijnen dicht, zetten alle kaarsjes in huis aan, schuiven de tafel aan de kant, hocker tegen de bank, dekbed erbij en film kijken. Zoiets doe je gewoon niet als het buiten dertig graden is. De Sinterklaasintocht kijken we ook op die manier, alleen dan met warme chocomel en heel veel pepernoten en chocolade.

img_0273
Die Sinterklaasperiode ben ik steeds leuker gaan vinden. De kinderen worden steeds ouder en hebben steeds meer beleving bij dit kinderfeest. We bezoeken het pietenhuis, ik zing met ze mee als we de schoen zetten en we halen de Sint en zijn Pieten binnen. Voor de intocht op de televisie gaan we echt zitten en het Sinterklaasjournaal slaan we ook niet over. We zitten er helemaal in. Pakjes verdwenen, Sinterklaasmuntjes, babypieten…de hele dag wordt er over gesproken.

img_7449
Een paar jaar geleden was dat wel anders. De eerste donkere dagen na het overlijden van Dennis vielen zwaar. Geen kaarsjes en gezelligheid in huis, maar sombere, koude, lange avonden. Tranen bij de inkomst van Sinterklaas en bij pakjesavond verdriet bij het zien van de blije gezichtjes. Het grootste verdriet kwam na het zetten van de schoen.

Ik ga Sinterklaas vragen of hij papa weer terug kan brengen…

Allebei hadden ze hun schoentje voor de deur gezet en stonden ze uit volle borst te zingen. Isa was één en al enthousiasme en stond al springend te zingen. Stijn, net drie jaar, stond toe te kijken en zong heel zacht met zijn schorre stemmetje mee. Ik genoot en tegelijk was ik verdrietig dat ik hier niet met Dennis naar stond te kijken. Ze waren klaar en ik draaide me om om naar de kamer te lopen toen ik Isa hoorde zeggen: ‘Ik ga Sinterklaas vragen of hij papa weer terug kan brengen!’. BAM!!!! Daar kwamen de tranen. Bakken vol!

Sinterklaas, Kerst, Oud en Nieuw. Ik vond er niets meer aan.

Dit jaar heb ik er weer zin in. Eén van de laatste jaren Sinterklaas en ik ga er een groot feest van maken. Ik heb zelfs zin om de surprise met Isa te maken!

Ik klap de laptop open, print een Sinterklaaskalender uit en lees het laatste nieuws over de lege schoenkadootjes.




  • 2

Laat een reactie achter

Je email zal niet worden gepubliceerd