• Mail: info@veertienkusjes.nl

Mijn vader werkt bij MacDonalds….Martinair

800 600 Veertienkusjes


Social media stond er weer vol mee. Paaseieren zoeken in het bos, uitgebreide paasontbijtjes en paasbrunches. Vaders en moeder verkleed als paashaas en kinderen met de mondhoeken vol met chocolade. Onze paastraditie speelt zich af op tweede paasdag en is alles behalve traditioneel. Het is een dag waar vooral de kinderen al weken naar uitkijken en vervolgens het hele jaar over napraten.

Speciale Tweede Paasdag

Op tweede paasdag zijn wij namelijk te vinden op Schiphol. En nee, niet voor een snoepreisje of uitzwaaien van een familielid, tweede paasdag vieren wij in een hangaar van Martinair.

Ken je die reclame van die jongetjes die in de speeltuin opscheppen over het beroep van hun vader? ‘Mijn papa werkt bij de MacDonalds’. Alle kinderen zijn er stil van.

Nou, mijn vader werkt bij de technische dienst van Martinair. En ik ben apetrots op mijn vader. Zolang als ik me kan herinneren werkt hij al bij deze luchtvaartmaatschappij en nog steeds vind ik het heel bijzonder. Als ik over de A9 richting Amsterdam rij en de vliegtuigen hoor opstijgen en in de verte de grote letters van Martinair op Hangaar 4 zie, krijg ik altijd een warm gevoel. Daar werkt mijn vader. Mijn vader werkt bij Martinair.

Even terug in de tijd…

Als klein meisje mocht ik af en toe mee als er een grote kist in de hangaar stond. Dan tilde hij me de immens grote trap op en mocht ik plaatsnemen op de grote stoel in de cockpit. Ik mocht nergens aanzitten, maar keek mijn ogen uit naar al die knopjes. Ik mocht van de cockpit naar het de laatste stoel rennen en als het vliegtuig werd omgebouwd om vracht te vervoeren mocht ik de grote ruimte bekijken en telde ik de stoelen die naast het vliegtuig op een grote kar werden geplaatst. Als ik op mijn tenen naast de grote wielen stond kon ik er nog steeds niet overheen kijken en de foto’s die zijn gemaakt dat ik op het randje van de motor mocht zitten zijn ontelbaar.

Mijn vader was de beste attractie

Vandaag stond de hangaar vol met speeltoestellen. Een zweefmolen, trampolines en een opblaasbare lasergame. Er liep een clown rond die prachtige zwaarden en bloemen maakte van ballonnen, je kon armbandjes maken en kleurplaten kleuren. Er werden pannenkoeken gebakken, broodjes knakworst gemaakt, popcorn werd er uitgedeeld en er liepen paashazen rond met volle manden chocolade, maar het meest bijzondere vond ik het om mijn vader te zien rondlopen.


Hij werd begroet door alle jongens uit zijn ploeg en hij maakte een praatje met hun vrouwen en kinderen. Ik kon merken dat ook hij het nog steeds prachtig vindt om voor Martinair te mogen werken. Ik hoorde iemand van een paar meter afstand roepen: ‘Hé Willem!’. Lachend zwaaide mijn vader en ging weer verder met zijn gesprek. Niet veel later liep iemand langs en gaf hem een schouderklop.

Mijn vader werkt bij Martinair

Aan het einde van het paasfeest liep ik de hangaar uit met een trots gevoel. Even voelde ik me dat jongetje in de speeltuin die zijn vriendjes verteld dat zijn vader bij MacDonalds werkt.

Mijn vader, mijn vader werkt bij Martinair.




  • 2

Laat een reactie achter

Je email zal niet worden gepubliceerd