• Mail: info@veertienkusjes.nl

Het is maar een vakantieliefde

800 502 Veertienkusjes
Yes, we hadden geboekt! Met vier vrienden liep ik het reisbureau uit met de tickets. 18 jaar waren we en voor het eerst gingen we zonder onze ouders op vakantie. Een busreis naar Calella, Spanje. Dit zou de beste vakantie ever worden! En dat werd het….

21

Na een lange busreis kwamen we aan in Calella. We reden door smalle straatjes en bij ieder hotel zaten we op het puntje van onze stoel in de hoop dat het ons hotel zou zijn. De bus was inmiddels aardig leeg en we zouden elk moment bij ons hotel aankomen. De bus stopte bij een tankstation. Dit was de eindstop??? We werden nog even in spanning gehouden. De bus kon niet bij het hotel komen en het laatste stukje moesten we lopen. Lopen met die veel te zware koffer, want we hadden natuurlijk weer veel te veel meegenomen voor een weekje vakantie.

Kapotte douche, geen uitzicht, onverklaarbaar voedsel… Ik was dolenthousiast!

Het hotel was een verouderd gebouw in het oude gedeelte van Calella. De 10 meter van het strand bleken 100 meter. We openden de ramen in de kamer en keken uit op de patio van een fabriek, geen uitzicht dus. Douchen en vooral haren wassen zou ook een uitdaging worden met een douchekop die je in je handen vast moest houden. De bedden waren opgemaakt en dat was zo ongeveer het meest positieve aan het bed. Nu bijna twintig jaar later zou ik per direct Alberto Stegeman hebben gebeld. Nu was ik dolenthousiast! Geweldig!!!

Het avondeten zat inbegrepen en na zo’n lange reis hadden we enorme honger. Vol verwachting stapten we de eetzaal binnen. Was het geen lopend buffet? We zochten naar die lange tafel vol met eten. Uit de keuken kwam een serveerster met een grote kar de zaal binnen gereden. Op de kar lagen borden met een stukje vlees, iets wits en iets groens. Tot op de dag van vandaag weet ik nog steeds niet wat het was. Het smaakte voor geen meter en het stuk vlees was ik vier dagen later nog aan het herkauwen.

We kochten croissants in het straatje verderop en de rest van de vakantie hebben we heerlijk gegeten bij een restaurant van Nederlandse eigenaren. Zoiets als: ‘Friet van Piet’. Mijn passie voor lekker eten was toen nog ver te zoeken.

Ik wil je vriendin niet, ik wil jou!

We besloten de avond te starten in café ‘Chaplins’ en daar stond hij… Dennis. Hij was daar met een groep vrienden en hadden duidelijk heel veel lol met elkaar. Ze dronken kannen sangria en zongen luidkeels mee op Ann Lee met ‘2 times’. Blijkbaar was ik lang niet zo verlegen als ik nu ben, want nog geen half uur later hadden wij ons in de groep gemengd en hadden we de grootste lol samen. Dennis en ik hadden gelijk een klik. We stonden te dansen en raakten niet uitgepraat. Het was dan ook niet gek dat we onderweg naar een volgende discotheek naast elkaar liepen en alles om ons heen vergaten.

Zo onzeker als ik was dacht ik dat hij alleen maar naast me liep omdat hij meer wilde weten over mijn vriendin. Ik vertelde dan ook de hele weg alles over haar. Al pratende liepen we de dansvloer op en omdat we elkaar niet goed konden verstaan stonden we tegen elkaar aan gedrukt. Toen ik nog druk over mijn vriendin aan het vertellen was, keek Dennis me aan en zei ineens: ‘Denk je echt dat ik je vriendin wil? Ik wil jou!!!’ BAM, vanaf dat moment belandde ik op een roze wolk. Hij zoende me en de rest van de vakantie waren we onafscheidelijk.

Ik was smoorverliefd

Dennis kende Calella van eerdere jaren en verbleef in een prachtig hotel in het nieuwe gedeelte. Daar ging het bij ons al mis. Wij wisten helemaal niets van Calella en zaten blijkbaar in het oude gedeelte. Het was zeker een half uur lopen van de discotheek naar huis. Het maakte Dennis niet uit. Hij bracht me iedere avond netjes terug naar mijn hotel. We raakten nooit uitgepraat en zaten vaak nog uren op het bankje voor het hotel.

Ik was verliefd… smoorverliefd…. op Dennis.

De laatste dag van de vakantie waren we allebei een beetje somber. Hij ging met het vliegtuig terug en ik met de bus. We beloofden elkaar te sms-en en te bellen. Mijn vrienden zeiden dat ik waarschijnlijk niets meer van hem zou horen en dat hij slechts een vakantieliefde was. Het tegendeel bleek toen ik de eerste 20 sms-berichten al binnen had voordat we Spanje uit waren.

Ik had de liefde van mijn leven ontmoet….




  • 2
1 reactie

Laat een reactie achter

Je email zal niet worden gepubliceerd