• Mail: info@veertienkusjes.nl

Het after-festival-dipje

800 600 Veertienkusjes

Ik was een jaar alleen. Leefde mijn leven zoals ik dat altijd deed. Ik deed mijn boodschappen, maakte mijn huis schoon, ging met de kids naar de speeltuin en keek iedere avond naar een serie of een film. Best burgerlijk. Ik wilde weleens iets geks doen. Even buiten de lijntjes.

Ik was op verjaardag bij een buurman. Hij ging regelmatig naar een feestje. Ik kon me er maar weinig bij voorstellen, maar genoot altijd van de verhalen. Zijn vrienden stelden voor dat ik maar een keer mee moest.

Oppas was geregeld en ik had nog een hele dag om me klaar te maken voor mijn eerste festival. Ik haalde al mijn kleren uit de kast op zoek naar een geschikte outfit. Na tien setjes was ik er nog niet uit. Ik miste vooral iemand die tegen me zei: ‘Ja, dat staat leuk’ of ‘Nee es, dat kan echt niet!’ Ik ben gewoon niet zo goed in het nemen van beslissingen en als het om kleding gaat al helemaal niet. Ik stuurde wat foto’s door naar een vriendin, maar was nog steeds niet overtuigd van een outfit. Toch nog maar even naar de stad. In mijn favoriete winkel werd ik top geholpen. Precies wat ik nodig had. De verkoopster kwam met allerlei setjes aan en gaf me het gevoel dat het ene setje nog leuker stond dan het andere. Met drie te gekke festivaloutfits verliet ik de winkel met een volgend nieuw dilemma…. welke zou ik vandaag aantrekken?

Thuis maakte ik me klaar. Nagels lakken, wenkbrauwen nog even bijwerken, luchtje op, tasje uitzoeken… Ik had het er maar druk mee en de zenuwen begonnen parten te spelen. Over twee uur werd ik opgehaald! Over twee uur al!!!
Ik had al vier keer gecontroleerd of ik mijn festivalkaartje mee had. Ik leek wel weer zestien. Klaar voor mijn eerste stapavondje. Ik had inmiddels al tien keer gecontroleerd of ik mijn geld, kaartje en id-kaart bij me had. Id-kaart!!! What was I thinking?? Alsof ze zo niet aan me zien dat ik bejaard ben.

Er werd getoeterd. Ze zijn er!!! Stikzenuwachtig stapte ik zo relaxed mogelijk in. In de auto maakten we er al een klein feestje van met de juiste muziek en een wijntje op de achterbank. Tijd om los te komen. Ik klokte mijn wijntje achterover in de hoop mijn zenuwen kwijt te raken. In de auto controleerde ik nog een keer of tien mijn kaartje. Mijn vriendin keek naar achter en vroeg of ik er zin in had. ‘Jazeker!’, riep ik in de hoop dat dat mijn zenuwen zou verbergen. Zij wist natuurlijk wel beter.

Eindelijk, we waren binnen. In vergelijking met andere partijgangers was ik nog veel te degelijk gekleed. Wauw, wat zagen sommigen er mooi uit. Het eerste uur stond ik daardoor nog wat onzeker om me heen te kijken. Ik klapte er nog een paar wijntjes in en besloot nu echt te gaan genieten. Ik werd meegenomen door de muziek. Wauw, wat was het heerlijk om lekker te dansen en helemaal los te gaan. Mijn glimlach werd met de minuut breder. Mensen om mij heen merkten het ook, lachten terug en maakten opmerkingen als: ‘Je hebt het naar je zin he?’ en ‘Wat ben je mooi als je lacht’ Ik had niet eens in de gaten dat ik een glimlach van oor tot oor had. Blijkbaar zag iedereen aan me dat ik enorm aan het genieten was. Nergens aan denken. Ik voelde me blij, gelukkig en licht. Ik had nooit geweten dat muziek zo’n uitwerking op me had. De tijd vloog voorbij.

Ik was nog lang niet uitgedanst toen het tijd was om te gaan. Mijn brede glimlach verdween onmiddellijk toen ik in de auto mijn voeten voelde. Hoe kon ik dat niet eerder hebben gevoeld??? Thuis een snelle douche en strompelde ik mijn bed in. Ik viel gelijk in slaap. De volgende ochtend werd ik wakker in een leeg huis. De kinderen waren logeren en het was stil in huis. Muisstil. Had ik gisteren nog kunnen proeven van alle aandacht, arm om me heen, een knuffel, een kus, nu voelde ik me daardoor extra alleen. Geen arm om me heen, geen knipoog of lieve woorden. Weer terug in de realiteit.

Inmiddels weet ik dat ik standaard na een feestje een mindere dag heb. Na mijn twintigste festival vind ik het nog steeds een dipdag waard. De dipjes worden steeds minder. Er komt een dag dat ik de volgende dag ook nog met een big smile rondloop.

  • 0

Laat een reactie achter

Je email zal niet worden gepubliceerd